Rozdział 1. Ogarnij się.

Kurwa. Nie wiem jak niektórym dziewczynom udaje się zjeść śniadanie przed szkołą. To nie do wykonania. Ja ledwie mam czas umyć zęby. Wkurzające. Ale co? Mam wstawać o 5:00? Chyba śnisz. Już wolę biegać po domu z prędkością 200 km/h. Jeszcze nigdy nie udało mi się zjeść śniadania. Kiedyś byłam blisko ale skończyło się z płatkami we włosach i oblaną bluzką. A było tak blisko...Założyłam dżinsy, białą koszulkę i białe converse. Przewiązałam w pasie jasno fioletową bluzę. W tym mieście nigdy nie wiadomo. Ta debilna londyńska pogoda. Chociaż mieszkam tu od urodzenia to wiem, że w moim rodzimym kraju jest lepiej. Nie no, wszędzie jest lepiej z pogodą. Tutaj albo słońce, że padasz na ryj na kanapę albo deszcz, że padasz na ryj w kałużę. Do wyboru do koloru. Wzięłam plecak i "wyruszyłam z chęcią" do szkoły. Na szczęście jest blisko. Jedyny plus. Droga zajmuje mi około 10 minut. Gdy weszłam do "budynku więzienia dla osób poniżej 18 lat" odrazu podbiegła do mnie Megan.
- Siemka Rose. Nie zdążyłaś się ogarnąć? Wyglądasz jak UFO.
- Dzięki wiesz?
- No przecież żartuję.
- Wiem bo nigdy nie widziałaś UFO. To złe porównanie, wyglądam jak dziwka którą nikt nie bzyka.
- Nie przesadzaj Rose. Wyglądasz lepiej niż ja. - Powiedziała pięknie ubrana i ogarnięta brunetka i czekoladowymi oczami.
- Ty wyglądasz jak Aniołek Victoria's Secret. A ja jak Aniołek Plebsu.
- Nie prawda. Jakbyś się ubrała w sukienkę byłabyś ładniejsza niż ta Barbara Palvin.
- Mi się jej uroda nie podoba. Ale to taki szczegół.
- No to lepiej niż Lily Collins.
- No już lepiej. Ale jest jeszcze jeden szczegół...Mianowicie nigdy nie założę sukienki.
- Grr...dziewczyno! Jestem płci żeńskiej czy męskiej?
- Nie wiem. A są na to jakieś badania? - Powiedziałam na co moja koleżanka zrobiła *facepalm*. Nie dziwię się. Czasami gadam jak debil. Czas na lekcję historii. Och jak ja kocham historię. Wiecie dlaczego? Bo nauczyciel wybrał nam temat II Wojny Światowej. Podobno jest zakochany w Polsce i Polakach. Plusik dla mnie bejbe.